0 leden en 2 gasten bekijken dit topic.
Haha, hij kwam juist uit een orthodox-hindoe gezin, heeft zelfs india gewoon tussen de "slums" om de situatie aldaar beter te begrijpen. Over veldwerk gesproken. Anyway, jij zou hem niet tof vinden als je een paar van teksten zou lezen over hindoes en hindoestanen. :-P
Was hij atheist of had hij zich tot een andere religie bekeerd?
Leg uit, ik ben namelijk totaal niet bekend met zijn werk?
Ik vatte alleen een paar opvattingen samen die ik hier in deze topic gelezen heb. ;) Ik zeg nergens dat het moedig is om je kinderen zo achter te laten. Da's weer wat anders. Ik denk dat wie zegt dat er moed voor nodig is, bedoelt dat het gaat om de moed die je nodig hebt jezelf het leven te ontnemen. Er zullen mensen zijn die dat denken. Maar degene die de daad pleegt, bevindt zich in een heel andere staat van bewustzijn dan wij. Wie weet vindt diegene het wel veel makkelijker dan wij misschien wel denken.Het punt is en blijft: als je niet die persoon zijn of haar schoenen draagt -of die van de nabestaanden- dan is het je idd lastig voor te stellen. Ik denk dat je dat niet eens moet willen en je je gelukkig mag prijzen dat je je het niet kunt voorstellen. Vandaar dat ik zei dat je ook niet kunt oordelen. Geldt overigens bij alles. Walk your own shoes. :)
Nee, ik meende ook niet te zeggen dat jij dat persoonlijk zou beweren hoor. Maar het feit dat zelfmoord door bepaalde personen uberhaupt gekoppeld wordt aan moed zit me niet lekker. Is het juist niet pas echt moedig als je je suicidale neigingen kunt onderdrukken en jezelf opoffert in het belang van je kinderen, die je eigenlijk meer waard zouden moeten zijn dan je eigen leven? Nu ik de meningen van enkelen hier heb gelezen die er ook positieve aspecten in lijken te zien, kan ik je vertellen dat dit voor mij zeer opmerkelijk en verrassend is. Tevens is men er fel op tegen wanneer een derde zelfmoorden veroordeelt, terwijl ik zeker weet dat als men van een naaste weet dat deze zulke intenties zou hebben, men er alles aan zou proberen te doen om dit te kunnen voorkomen. Desalniettemin begrijp ik dan wel waarom zelfmoord binnen de hindoestaanse gemeenschap wel vaker voorkomt. Er zijn genoeg mensen die het min of meer acceptabel/begrijpelijk tot zelfs moedig vinden en die er zelf wellicht ook wel voor zouden kiezen in een uitzichtloze lijkende situatie. Dit betreur ik ten zeerste.
Dit interview geeft goed weer hoe hij over Nederland dacht.http://www.nrc.nl/boeken/2012/02/17/ik-wou-dat-we-nog-gevaarlijk-waren-2/
Het is idd erg jammer dat dit zo vaak in onze gemeenschap [of waar dan ook] voorkomt. Waar een wil is, is altijd een weg. Het is jammer dat ze die op een gegeven moment niet meer hebben/zien. Life is what you make it. Het enige wat wij denk ik kunnen doen, is ze daaraan blijven herinneren en -vanaf de zijlijn- bij helpen.
Oki. :) Tja, het is maar vanuit welke kant je het bekijkt. Een gezond mens denkt gelukkig zoals jij, ik en veel anderen. Maar.., like I said: die mensen bevinden zich in een totaal andere staat van bewustzijn. Vanuit jouw paradigma, om het zo maar te zeggen, zul je nooit het paradigma begrijpen van diegene die de daad begaat. En andersom hij of zij dat van jou niet [meer].Nog even een nuance: het gaat niet om het zien van positieve aspecten as in voordelen van zelfmoord. Maar dit is hoe mensen het vaak -iig in geval van ziekte- achteraf proberen te relativeren. Het is idd erg jammer dat dit zo vaak in onze gemeenschap [of waar dan ook] voorkomt. Waar een wil is, is altijd een weg. Het is jammer dat ze die op een gegeven moment niet meer hebben/zien. Life is what you make it. Het enige wat wij denk ik kunnen doen, is ze daaraan blijven herinneren en -vanaf de zijlijn- bij helpen.
Onzin. Wij kunnen als gemeenschap de daad ook afkeuren, dat laatste wordt helaas te weinig gedaan.
Ik begrijp je. Zelf hoop ik ook dat men zelfmoorden steeds meer zal afkeuren en de mensen die suicidiale neigingen hebben proberen te helpen op andere gedachten te brengen.. op welke manier dan ook. Want het lijkt me niet aannemelijk dat het tot een bevredigende oplossing leidt, zeker niet voor de naaste omgeving. En ik begrijp ook dat het bot of zelfs gemeen overkomt om te oordelen over de overledenen in dit soort situaties. Toch lijkt me het verstandig om erover te blijven praten, waar het de een niet heeft kunnen redden.. misschien valt een ander wel weer te redden.
Het Hindoeïsme denkt hier heel anders over en dat weet je zelf donders goed.
De dood hoort bij het leven, een zelfverkozen dood is echter geen natuurlijke dood. Voor mij zit daar wel een essentieel verschil in. Zeker bij het verwerken daarvan. Wellicht blijven er ook voor altijd onbeantwoorde vragen spelen bij een zelfmoord. Dat lijkt iets wat aan je blijft knagen door je hele leven heen.Je stelt mij de vraag of zijn kinderen voor hem centraal hebben gestaan. Misschien zal dat wel zo geweest zijn voor hem, maar voor mij persoonlijk is het dan ondenkbaar dat ik mijn kinderen op een dergelijke manier zou achterlaten in verdriet en hen mogelijk psychische schade zou aanbrengen die de mogelijke consqeuenties met zich kan meebrengen. Juist vanwege dit aspect zet ik mijn vraagtekens dus bij een dergelijke situatie. Je kunt het er toch serieus niet op mikken dat die kinderen het zich dan moeten leren inleven. Dat is te simpel gezegd.Je verdraait de intentie van mijn woorden. Misschien moet ik het zo verwoorden. 'In het opzicht van hoe hij uiteindelijk een finale oplossing gaf aan zijn persoonlijke problemen vind ik hem inderdaad laf. Maar voor wat betreft zijn levenswerk heb ik wel bewondering en heeft hij in mijn perceptie wel de nodige lef vertoond.'
eens met sav en tralalajuist die 'hindoestanen' die telkens spreken van een laffe daadbegaan eens een laffe daad. welke dat dan ook is..
Je betrekt jezelf onnodig op Anil Ramdas. Jij bent niet belangrijk in deze topic. Het gaat om hem en zijn intenties.
Lijkt dat je niet wat karig? Alleen maar afkeuren? Wat stel jij voor om daarnaast ook opbouwend, constructief te zijn?
Ik betrek mezelf niet op Anil. Niet meer of minder als dat jij dat zou doen. Jij gaat in discussie of het hier dan wel of geen laffe daad betreft en vanuit mijn zienswijze onderbouw ik mijn mening in deze. Niets meer dan dat. Mijn ergenis is veelal dat nog teveel mensen een zelfmoord als 'logische' en/of 'begrijpelijke' daad zien in bepaalde schijnbaar uitzichtloze situaties. Ik ben het daar niet mee eens.
We kunnen die zwakkelingen uit de gemeenschap verstoten. Zal ze leren!
Je betrekt jezelf wel op Anil. Je maakt een voorstelling hoe het is om vader te zijn. Iedereen is een andere vader met andere perspectieven. Opvoeding is subjectief. Jij voedt je kids anders op en jou vader heeft jou weer anders opgevoed. Ik vind zelfmoord niet logisch of begrijpelijk. Totaal niet. Ik zeg alleen dat je je meer moet inleven. Ik erger me aan mensen zoals jij: veroordelen zonder kennis van zaken.
Het feit dat vaders hun kinderen anders opvoeden doet er niets vanaf dat je een verantwoordeli jkheid daarin behoudt. In dat opzicht staan alle ouders daar gelijk voor. Ik kan begrijpen dat mensen met veel problemen zouden kunnen wensen dat het leven ophoudt, ik las ook de reactie van CrazyRay, maar in mijn perceptie is zelfmoord niet echt een oplossing. Deze mensen moeten op een andere manier worden geholpen. Ik denk ook dat veel mensen die zelfmoordneigi ngen hebben gehad ooit, en die er toch voor gekozen hebben om door te gaan.. oftewel te strijden tegen hun problemen en die hebben overwonnen (misschien deels) later vast blij zijn met het feit dat ze het niet hebben gedaan. Ik zal zelfmoord bijna altijd veroordelen, omdat ik het zie als een zonde.. een verkeerde daad. Ook vanuit diverse geloofsovertui gingen wordt zelfmoord overigens gezien als een zonde. Noem het veroordelen, maar zo kijk ik ernaar. Er zijn uitzonderlijke situaties waarin ik zelfmoord overigens niet afkeur... zoals iemand die net tig moorden heeft gepleegd en daarna zichzelf om zeep helpt. Dan heb ik zoiets van.. ja beter dat je er niet meer bent.. niemand zou deze persoon ooit willen helpen.. en je hebt iets gedaan wat je in je verdere leven toch niet meer kunt goedmaken.
Ook in de mate van verantwoordeli jkheid kan je verschillen van mening. Zelfmoord is ook geen oplossing. Niemand zegt dat het een oplossing is. Dat is het punt ook helemaal niet. Je veroordeelt het als een kip zonder kop. Dat is mijn punt.
Ik heb mn mening onderbouwd. Je bent het er gewoon niet mee eens. Anil zijn beweegredenen ken ik niet, zijn laatste handeling veroordeel ik echter wel, wat het motief ook mag zijn. Maar ik laat t erbij, over de doden gaan we verder niet kwaad spreken. May he rest in peace.
Hypocriet! Je heb al kwaad gesproken door je veroordeling.
Echt zo'n bekrompen hindoestaanse opmerking. Die man heeft gewoon een onderbouwde genuanceerde mening.
Tor ghaar.
Nu doe je het weer.
Auteur
Topic: ANIL RAMDAS (54) OVERLEDEN (gelezen 2221 keer)
